مدت‌هاست در طراحی محصولات هوش مصنوعی دچار نوعی تونل‌بینی شده‌ایم؛ همه‌چیز را به یک پنجره چت تبدیل می‌کنیم، چون مدل‌های زبانی روی داده‌های گفتگویی آموزش دیده‌اند. اما کاربر فقط دنبال مکالمه نیست؛ دنبال انجام کار است. در دنیای کریپتو هم کاربر می‌خواهد سریع تصمیم بگیرد، نه اینکه با یک ربات گفتگو کند تا به نتیجه برسد.
تجربه کاربری واقعی یعنی تطبیق رابط با نیت، بافت و بار شناختی کاربر. گاهی یک دکمه ساده، یک داشبورد تحلیلی یا حتی یک نوتیفیکیشن هوشمند خیلی موثرتر از یک چت‌بات است. طراحان باید چت را فقط یکی از گزینه‌ها ببینند، نه تنها گزینه؛ هوش مصنوعی می‌تواند پشت هر نوع رابطی باشد، از فرم‌های ساده تا پنل‌های معاملاتی پیشرفته.
به نظر می‌رسد نسل بعدی محصولات هوش مصنوعی به سمت رابط‌های ترکیبی برود؛ جایی که چت در کنار اینترفیس‌های بصری و تعاملی معنا پیدا می‌کند. تیم‌هایی که زودتر این تغییر را بپذیرند، مزیت رقابتی جدی در جذب کاربر خواهند داشت. در بازار کریپتو، این یعنی ابزارهایی که کاربر را به جای گفتگوهای طولانی، سریع به تصمیم درست می‌رسانند.