طراحی همیشه با عملکرد آغاز می‌شود — عملکرد، فرم را شکل می‌دهد. اما وقتی این عملکرد نمی‌تواند کاملاً نامرئی شود و مردم ناچارند با آن تعامل کنند، طبیعی است که بخشی از تجربه آن‌ها خواهد شد. در این مقاله، کیریلو لوواشوف به چهار فرضیه رایج در طراحی نرم‌افزار می‌پردازد.
می‌توان گفت که تجربه کاربری، قلب طراحی موفق نرم‌افزار است. اگر کاربر نتواند به راحتی با عملکرد سیستم ارتباط برقرار کند، نه تنها کارایی کاهش می‌یابد بلکه احساس ناخوشایندی نیز در او ایجاد می‌شود. بنابراین، ضروری است که طراحان نرم‌افزار به دنبال راه‌هایی باشند تا عملکردها را بدون اینکه کاربران متوجه آن شوند، بهینه‌سازی کنند.