خبری که این روزها توی دنیای تکنولوژی حسابی سروصدا کرده، یک واقعیت ساده ولی فراموش شدهست: شرکتها فکر میکنن همه عاشق قابلیتهای جدید هوش مصنوعی هستند، اما حقیقت چیز دیگهایه! بررسیها نشون میدن اکثر مردم واقعاً خواهان هوش مصنوعی بیشتر نیستند. حداقل نه به اون شکلی که غولهای تکنولوژی و رهبران حوزه AI تصورش رو میکنن.
همین موضوع باعث شده مباحثی مثل "الگوهای طراحی واسط کاربری برای هوش مصنوعی"، که مثلاً توسط ویتالی در قالب دورههای ویدیویی ارائه شده، اهمیت خاصی پیدا کنه. این دورهها به طراحان و توسعهدهندگان یاد میدن چطور رابطهای کاربری رو طوری بسازن که هم مفید باشه و هم بر اساس نیاز واقعی مردم، نه صرفاً به خاطر هیجان موقتی یا تبلیغات.
این اتفاق میتونه برای پروژههای حوزه وب۳ و کریپتو هم درس بزرگی باشه. وقتی یک پروژه بیش از حد روی یک تکنولوژی خاص، بدون در نظر گرفتن کاربردی بودنش برای عموم، سرمایهگذاری و تبلیغ میکنه، ریسک سقوط قیمت توکنش بالاست. در مقابل، پروژههایی که UX قوی و کاربرد واقعی دارن، در بلندمدت اعتماد جامعه رو جذب میکنن و روند قیمتی صعودی و گاوی پایدارتری خواهند داشت. پیشبینی میکنم موج بعدی پذیرش گسترده، از سوی پروژههایی خواهد بود که در پسِ هر تکنولوژی پیچیده، یک تجربه کاربری ساده و دوستداشتنی ارائه میدن.