ما به نوعی تونل‌بینی مکالمه‌ای گرفتار شده‌ایم: تقریباً هر قابلیت هوش مصنوعی را در یک رابط چت‌محور می‌چپانیم، صرفاً به این دلیل که مدل‌های زبانی بزرگ روی داده‌های گفتگویی آموزش دیده‌اند. اما این رویکرد هرگز تضمین‌کننده تجربه کاربری عالی نیست.
طراحی موفق یعنی حالت تعامل را با زمینه کاربر، قصد او و میزان بار شناختی‌اش هماهنگ کنیم. گاهی یک دکمه هوشمند، پیشنهاد درون‌خطی، فرمان صوتی کوتاه یا داشبورد بصری دقیقاً همان چیزی است که کاربر در آن لحظه نیاز دارد.
هدف نهایی این است که رابط کاربری خود را با کاربر سازگار کند، نه اینکه کاربر مجبور باشد خودش را با محدودیت‌های یک چت‌بات تطبیق دهد.产品设计 باید هوشمند، منعطف و مبتنی بر نیاز واقعی باشد.
به نقل از کدیران
این گزارش یکی از مهم‌ترین چالش‌های کنونی محصولات هوش مصنوعی را هدف می‌گیرد: توقف در سطح «گفتگو با مدل» و غفلت از «طراحی برای نیاز واقعی کاربر». مدل‌های زبانی بزرگ توانایی خارق‌العاده‌ای در تولید متن دارند، اما این توانایی به‌خودی‌خود تجربه‌ای روان نمی‌سازد. وقتی همه امکانات فقط در یک پنجره چت ارائه می‌شوند، کاربر باید خودش مسیر را پیدا کند، سوال درست را بنویسد و خروجی متنی را تفسیر کند؛ یعنی بار شناختی زیادی به او منتقل می‌شود که دقیقاً نقطه مقابل طراحی کاربرمحور است.
پیام کلیدی این است که رابط باید با زمینه و قصد کاربر تغییر کند. یک درخواست ساده و سریع می‌تواند با یک پیشنهاد درون‌خطی، اعلان کوتاه یا فرمان صوتی حل شود؛ ولی یک تحلیل پیچیده مالی، ترید یا داده‌محور به نمودارهای تعاملی، جدول‌های قابل فیلتر، کنترل‌های دقیق و مسیرهای واضح‌تر نیاز دارد. در بازار رمزارزها که سرعت و دقت تصمیم‌گیری حیاتی است، این تفاوت می‌تواند مرز بین یک ابزار کاربردی و یک محصول گمراه‌کننده را تعیین کند.
پیش‌بینی می‌شود موج بعدی رابط‌های هوش مصنوعی ترکیبی و زمینه‌محور باشند: لایه‌های هوشمند درون اپلیکیشن‌ها، ابزارهای بدون چت، پنل‌های دقیق و دستیارهای چندوجهی که از داده‌های محیطی استفاده می‌کنند. برندها آن‌هایی خواهند بود که به جای تکرار چت‌بات، ابتدا قصد کاربر را درک کنند، سپس کمترین اصطکاک و ساده‌ترین بستر ممکن را برای انجام آن طراحی کنند. در نهایت، خلاقیت در محصولات هوش مصنوعی نباید به معنای افزودن یک کادر پیام جدید باشد؛ باید معنای واقعی کمک کردن را در طراحی رابط پیاده کند.