وقتی صحبت از ساخت یک تجربه‌ی وبِ به‌شدت تعاملی و لمسی به میان می‌آید، معماریِ کد باید در خدمت جهت‌گیری هنری (Art Direction) قرار بگیرد، نه برعکس. در این مقاله، الکسی کوپیتین (Alexey Kopytin) به تشریح دلایل معماری خود برای ساخت یک بازیِ دیجیتالِ فشار دادنِ اسباب‌بازیِ ضداسترس می‌پردازد؛ پروژه‌ای کوچک اما سرشار از درس‌های مهندسی فرانت‌اند.
او در این مسیر از ترکیب انیمیشن‌های Lottie، رویدادهای DOM و محاسبات مبتنی بر فاصله استفاده می‌کند تا کنترل کاملی روی حرکاتِ عمدیِ طراحان حفظ کند. هدف این نیست که صرفاً یک انیمیشن پخش شود، بلکه واکنشِ تصویر باید دقیقاً با میزان و سرعتِ تعامل کاربر هماهنگ بماند.
مقاله نشان می‌دهد چگونه می‌توان با ابزارهای آشنا و کمی ریاضیات، حسِ لمس کردن و فشار دادن یک شیء فیزیکی را در مرورگر بازآفرینی کرد؛ تجربه‌ای که کاربر را وادار می‌کند بیشتر از حد معمول با رابط درگیر شود و آن را به‌خاطر بسپارد.