وب در حال گذر از دوران منوها، فرم‌ها و کلیک‌های بی‌پایان است و به سمت تجربه‌هایی حرکت می‌کند که حول نیت انسان شکل می‌گیرند. دیگر نیازی نیست کاربران برای رسیدن به هدفشان در هزارتوی دکمه‌ها و زیرمنوها سرگردان بمانند؛ سیستم‌های جدید می‌توانند با درک هدف کاربر، مسیر را هموار کنند.
این تغییر بنیادی، پیامدهای بزرگی برای طراحان تجربه کاربری دارد. نقش آن‌ها از طراحی رابط‌های بصری و چیدمان عناصر، به سمت هدایت تجربه‌های شفاف و مبتنی بر هوش مصنوعی تغییر می‌کند. طراحان اکنون باید به جای تمرکز صرف بر ظاهر، روی نحوه درک نیت کاربر و نحوه پاسخ‌دهی سیستم تمرکز کنند.
به گفته کارشناسان، آینده طراحی دیجیتال نه در رابط‌های پیچیده، بلکه در حذف آن‌ها نهفته است. هرچه فناوری پیشرفته‌تر می‌شود، مرز بین کاربر و سیستم کمرنگ‌تر شده و تجربه‌ای روان و طبیعی جایگزین کلیک‌های مکرر می‌شود.
به نقل از کدیراناین تحول نشان‌دهنده یک تغییر پارادایم اساسی در طراحی دیجیتال است که دیگر نمی‌توان از آن چشم‌پوشی کرد. برای سال‌ها، طراحان UX بر این فرض کار می‌کردند که کاربر باید گام به گام در یک رابط بصری هدایت شود؛ اما امروز با ظهور مدل‌های زبانی پیشرفته و عامل‌های هوش مصنوعی، این رویکرد در حال فروپاشی است. در آینده نزدیک، تعامل کاربران با نرم‌افزارها بیشتر شبیه به گفتگو با یک دستیار هوشمند خواهد بود تا کار با ابزاری پیچیده. این یعنی مهارت‌های سنتی مانند طراحی وایرفریم و سلسله‌مراتب بصری به تنهایی کافی نیستند و طراحان باید بر روانشناسی نیت کاربر، طراحی مکالمه و اصول اخلاقی هوش مصنوعی مسلط شوند.
البته حذف رابط کاربری به معنای حذف نیاز به طراحی نیست؛ برعکس، طراحی شفاف و نامرئی نیازمند دقت بسیار بیشتری است، زیرا خطا در یک سیستم مبتنی بر نیت می‌تواند پیامدهای جدی‌تری نسبت به یک دکمه اشتباه داشته باشد. شفافیت، اعتماد و حفظ کنترل کاربر مفاهیمی هستند که اهمیت بی‌سابقه‌ای پیدا می‌کنند. از منظر تجاری نیز کسب‌وکارهایی که زودتر این شیفت استراتژیک را بپذیرند، مزیت رقابتی چشمگیری به دست خواهند آورد. در نهایت، عصر دکمه‌ها رو به پایان است، اما عصر طراحی انسان‌محور تازه آغاز شده است؛ طراحی که در آن فناوری خود را با انسان تطبیق می‌دهد، نه برعکس.