بسیاری از ترندهای رابط کاربری (UI) با هدف جلب توجه کاربران و نشان دادن نوآوری طراحی می‌شوند؛ اما این اهداف غالباً با نیازهای واقعی اپلیکیشن‌های سلامت روان در تضاد هستند. رسالت اصلی این‌گونه اپلیکیشن‌ها کاهش بار شناختی، جلب اعتماد کاربر و ایجاد حس پناهگاه امن است؛ چیزی که جلوه‌های بصری پر زرق‌وبرق و تعامل‌های چشم‌نواز ممکن است به جای کمک، آن را از بین ببرند.
کات هومان (Kat Homan)، طراح و پژوهشگر حوزه تجربه کاربری، در مقاله‌ای جدید به این مسئله می‌پردازد و چارچوبی ارزیابی معرفی می‌کند که به طراحان کمک می‌کند تا دریابند الگوهای بصری و تعاملیِ پرطرفدار، آیا از اهداف منحصربه‌فرد تجربه‌های سلامت روان پشتیبانی می‌کنند یا آن‌ها را تضعیف می‌کنند.
این چارچوب به طراحان امکان می‌دهد پیش از پیاده‌سازی هر ترند جدید، از خود بپرسند آیا این عنصر طراحی به آرامش کاربر کمک می‌کند یا خیر. به گفته هومان، در حوزه سلامت روان سادگی و وضوح اغلب بر جذابیت بصری ارجحیت دارد و حتی کوچک‌ترین تصمیمات طراحی می‌تواند تأثیر عمیقی بر وضعیت روحی کاربران بگذارد.
به نقل از کدیران
این مقاله رویکردی بسیار مهم را در دنیای طراحی دیجیتال مطرح می‌کند: تعارض میان «معیارهای موفقیت معمول» و «نیازهای واقعی کاربران». در سال‌های اخیر صنعت تکنولوژی به‌شدت تحت سلطه الگوهایی بوده است که هدفشان بیشینه‌سازی تعامل و افزایش زمان حضور کاربر است. اسکرول بی‌نهایت، اعلان‌های فشاری، انیمیشن‌های جلب‌توجه‌کننده و گیمیفیکیشن افراطی، همگی در خدمت همین منطق قرار دارند.
اما اپلیکیشن‌های سلامت روان در جایگاه متفاوتی ایستاده‌اند. کاربری که به دنبال کاهش اضطراب یا مدیریت افسردگی است، نیازمند فضایی آرام، قابل پیش‌بینی و بدون حواس‌پرتی است. وقتی چنین اپلیکیشنی ترندهای رایج را کپی می‌کند، در واقع ارزش هستی خود را زیر سؤال می‌برد و ممکن است باعث تحریک بیش از حد، سردرگمی یا حتی از دست رفتن اعتماد کاربر شود.
چارچوب معرفی‌شده توسط کات هومان ابزاری عملیاتی و در عین حال فلسفی است. این ابزار طراحان را ملزم می‌کند پیش از پیاده‌سازی هر عنصر جدید، آن را از زاویه «آیا این انتخاب به سلامت روان کاربر کمک می‌کند یا آسیب می‌رساند؟» ارزیابی کنند. در واقع این رویکرد، طراحان را از پیروزی کورکورانه بر مد‌ها به سمت تصمیم‌گیری آگاهانه سوق می‌دهد.
پیش‌بینی ما در کدیران این است که در سال‌های آینده شاهد ظهور استانداردهای اخلاقی و حتی الزامات قانونی سخت‌گیرانه‌تری برای اپلیکیشن‌های حوزه سلامت خواهیم بود. رگولاتورها در حال بررسی پیامدهای روانی الگوهای طراحی اعتیادآور هستند و شرکتی که زودتر این مسیر را پیش بگیرد، نه‌تنها از نظر اجتماعی مسئولانه‌تر، بلکه در درازمدت برنده اعتماد بیشتری خواهد شد. این درس فراتر از حوزه سلامت روان است: هر محصول دیجیتالی که بخواهد رابطه‌ای سالم با کاربران خود بسازد، باید به جای تکرار کورکورانه ترندها، نیازهای واقعی آن‌ها را در مرکز تصمیمات طراحی قرار دهد.