بسیاری از ترندهای رابط کاربری (UI) با هدف جلب توجه کاربر و نمایش نوآوری طراحی می‌شوند؛ اما همین اهداف گاه با نیازهای اساسی اپلیکیشن‌های سلامت روان در تضاد قرار می‌گیرند. چنین اپلیکیشن‌هایی باید بار شناختی کاربر را کاهش دهند، حس اعتماد را در او تقویت کنند و در نهایت به او پناهگاهی امن ارائه دهند.
«کات هومن» (Kat Homan) در مقاله جدید خود چارچوبی ارزیابی ارائه می‌دهد که به طراحان کمک می‌کند بسنجند آیا الگوهای بصری و تعاملیِ پرطرفدار، اهداف منحصربه‌فرد تجربه‌های سلامت روان را پشتیبانی می‌کنند یا آن‌ها را تضعیف می‌کنند. به عقیده او، کپی‌برداری کورکورانه از ترندهای روز می‌تواند به کاربرانی که در شرایط بحرانی روانی به سر می‌برند، آسیب برساند.
به نقل از کدیران این مقاله تنها یک نقد ساده بر ترندهای گرافیکی نیست، بلکه نشان‌دهنده یک تغییر بنیادین در نحوه سنجش موفقیت محصولات دیجیتال است. بیش از یک دهه است که «اقتصاد توجه» معیارهای پیروزی در دنیای فناوری را تعریف می‌کند: زمان سپری‌شده در اپلیکیشن، نرخ تعامل، تعداد بازدید و بازگشت کاربر. اما اپلیکیشن‌های سلامت روان دقیقاً در نقطه مقابل این منطق قرار دارند. موفقیت در این محصولات با افزایش زمان روی صفحه سنجیده نمی‌شود؛ بلکه در ایجاد حس آرامش، کاهش بار شناختی و گاهی کمک به خروج آگاهانه کاربر از اپلیکیشن متجلی است.
چارچوبی که «کات هومن» ارائه می‌دهد، یک ابزار ارزیابی عملی و چندوجهی است که از طراحان، مدیران محصول و توسعه‌دهندگان می‌خواهد پیش از کپی‌کردن کورکورانه ترندهای محبوب، یک سوال کلیدی بپرسند: آیا این الگوی بصری یا تعاملی به اهداف درمانی من کمک می‌کند یا آن‌ها را تضعیف می‌کند؟ انیمیشن‌های سنگین، تایپوگرافی پرزرق‌وبرق، اسکرول بی‌پایان و گیمیفیکیشنِ افراطی می‌توانند برای کاربری که در شرایط بحرانی روانی قرار دارد، تجربه‌ای آزاردهنده بسازند.
این رویکرد فراتر از اپلیکیشن‌های سلامت روان تأثیرگذار است. در اکوسیستم وب ۳، صرافی‌های ارز دیجیتال و اپلیکیشن‌های مالی نیز از الگوهای مشابهی استفاده می‌کنند؛ جایی که ایجاد حس فوریت، ترس از دست‌دادن (FOMO) و نوتیفیکیشن‌های بی‌وقفه می‌توانند کاربر را به تصمیم‌گیری‌های احساسی و پرخطر سوق دهند. پیش‌بینی می‌کنیم در سال‌های پیش رو، تمرکز صنعت طراحی از «بازداشت توجه» به سمت «کیفیت توجه و سلامت دیجیتال» حرکت کند و طراحی آرام‌بخش (Calm Design) به یک استاندارد اخلاقی و حتی قانونی تبدیل شود. برندهایی که اعتماد و امنیت روانی کاربران را در اولویت قرار می‌دهند، در بلندمدت برندگان واقعی بازار خواهند بود.