نتایج یک مطالعه تحقیقات کاربری اکتشافی به تازگی نشان می‌دهد که افراد دارای ناتوانی‌های شناختی می‌توانند دیدگاه‌های منحصربه‌فرد و ارزشمندی به فرایند طراحی تجربه کاربری (UX) اضافه کنند. این پژوهش که با هدف بررسی «شمول شناختی» انجام شده، بر مصاحبه‌ها و مشاهدات شرکت‌کنندگانی استوار است که با چالش‌هایی مانند اختلال بیش‌فعالی/نقص توجه (ADHD)، اوتیسم، دیس‌لکسی و سایر ناتوانی‌های شناختی زندگی می‌کنند.
یکی از مهم‌ترین یافته‌های این مطالعه آن است که این کاربران نه یک «مشکل برای حل کردن»، بلکه منبعی از بینش و خلاقیت هستند. آن‌ها برای مقابله با موانع روزمره، راهکارهای نوآورانه‌ای می‌سازند که می‌تواند تجربه کاربری را برای همه بهتر کند. شرکت‌کنندگان توصیه‌های عملی و کاربردی ارائه داده‌اند که به طراحان کمک می‌کند محصولاتی ساده‌تر، قابل‌فهم‌تر و دوستانه‌تر بسازند.
در میان توصیه‌های مطرح‌شده می‌توان به طراحی رابط کاربری پیش‌بینی‌پذیر و یکپارچه، ارائه دستورالعمل‌های روشن در طول استفاده، امکان شخصی‌سازی رنگ و اندازه متن، و دادن بازخورد فوری به کاربر اشاره کرد. جالب آنکه این راهکارها نه تنها به افراد دارای ناتوانی شناختی کمک می‌کنند، بلکه تجربه کاربری را برای جمعیت بسیار گسترده‌تری از کاربران بهبود می‌بخشند.
پژوهشگران تأکید می‌کنند که نادیده گرفتن این بخش از کاربران، از دست دادن داده‌های ارزشمندی است که می‌تواند محصولات را به طور کلی پیشرفت دهد. شمول شناختی در عمل یک «برد—برد» است: هم مسئولانه‌تر است و هم از نظر تجاری هوشمندانه.