ما در یک نوع «تونل گفتگو» گیر کردیم؛ یعنی همه قابلیت‌های هوش مصنوعی رو به صورت چت‌بات تعریف کردیم، فقط چون مدل‌های زبانی روی داده‌های گفتگومحور آموزش دیدن. اما UX واقعی یعنی هماهنگ کردن نوع رابط با بستر، قصد و بار شناختی کاربر. یعنی رابط باید با کاربر وفق پیدا کنه، نه برعکس.
باید به این فکر کنیم که هر کاربری در چه شرایطی از AI استفاده می‌کنه. گاهی یک داشبورد بصری یا یک دستور صوتی خیلی بهتر از یک گفتگوی متنی جواب می‌ده. مثلاً در معاملات کریپتو، یک معامله‌گر نیاز به اطلاعات سریع و دقیق داره، نه اینکه طولانی با ربات چت کنه. پس طراحی هوشمند، انتخاب بهترین مدالیته برای هر تعامله.
از دید کارشناسی، این تغییر رویکرد در صنعت کریپتو هم تأثیر می‌ذاره. آینده پلتفرم‌های کریپتو به سمت رابط‌های سازگار با رفتار کاربر پیش می‌ره؛ مثلاً داشبوردهای تحلیلی که خودشون پیشنهاد معامله می‌دن. به نظرم در ۲ سال آینده، ابزارهای AI در کریپتو دیگه چت‌بات‌های عام نیستن، بلکه دستیارهای تخصصی برای هر نوع معامله‌گری خواهند بود. این یعنی تجربه‌ای سریع‌تر و کم‌خطاتر برای همه کاربران.