طراحی همیشه با کارایی شروع می‌شود و کارایی شکل را می‌سازد؛ اما وقتی این کارایی نتواند کاملاً نامرئی شود و کاربران همچنان مجبور به تعامل با آن باشند، ناگزیر به بخشی از تجربه تبدیل می‌شود. در مقاله‌ای جدید، کیریلو لوشوف چهار فرض رایج طراحی را زیر سؤال می‌برد که بسیاری از تیم‌ها در طراحی ابزارهای سیستم نادیده می‌گیرند.
این فرض‌ها نه‌تنها برای نرم‌افزارهای عمومی بلکه برای ابزارهای کریپتو مثل کیف پول‌ها، صرافی‌ها و پلتفرم‌های دیفای حیاتی هستند. در حالی که بسیاری از پروژه‌ها تمرکز خود را بر امنیت و سرعت معطوف می‌کنند، تجربه کاربری اغلب قربانی می‌شود. اگر این کارایی پنهان نباشد، کاربران ناچارند با پیچیدگی‌های فنی دست‌وپنجه نرم کنند و همین موضوع پذیرش انبوه را کُند می‌کند.
از دید تحلیلگر کریپتو، این یک هشدار جدی است. به نظر می‌رسد آینده پروژه‌های بلاکچینی به تیم‌هایی تعلق دارد که بتوانند پیچیدگی‌های فنی را پشت یک رابط ساده مخفی کنند. پیش‌بینی می‌کنم در سال آینده، شاهد تغییر تمرکز از صرفاً تکنولوژی به سمت طراحی انسان‌محور در اکوسیستم کریپتو باشیم. پروژه‌هایی که این مسیر را زودتر شروع کنند، مزیت رقابتی بیشتری خواهند داشت.