همه‌گیر شدن چت‌بات‌ها باعث شده که تقریباً هر قابلیتی از هوش مصنوعی رو داخل یک کادر گفتگو بچپونیم، انگار که فقط همین راه وجود داره. به خاطر اینکه مدل‌های زبانی روی دیتای دیالوگی آموزش دیده‌اند، همه فکر می‌کنیم بهترین و تنها راه تعامل با AI هم همون چت است. اما این یک اشتباه رایج است؛ کاربران در موقعیت‌های مختلف به ابزارهای متفاوتی نیاز دارند و یک رابط چت‌گونه نه همیشه سریع‌ترین، نه همیشه ساده‌ترین و نه همیشه طبیعی‌ترین راه حل است.
طراحی محصول خوب یعنی اینکه مدیوم و بستر تعامل رو با بافت، قصد و میزان بار شناختی کاربر هماهنگ کنیم. مثلاً برای یک تریدر که می‌خواد سریع قیمت بیت‌کوین رو چک کنه، یک داشبورد با نمودار و شاخص‌های بصری خیلی کارآمدتر از یه مکالمه طولانی با چت‌باته. یا برای یه تحلیلگر که دنبال روندهای بازار می‌گرده، خروجی به صورت گزارش ساختاریافته بهتر از یه سری پاسخ متنی پراکنده است. به عبارت دیگه، رابط باید خودش رو با کاربر وفق بده، نه برعکس.
این نگاه تازه به تجربه کاربری هوش مصنوعی، مخصوصاً در حوزه کریپتو که سرعت و دقت در اون حرف اول رو می‌زنه، می‌تونه تحول بزرگی ایجاد کنه. اگه پروژه‌های بلاک‌چینی بتونن این اصل رو رعایت کنن، نه‌تنها کاربرهای تازه‌وارد راحت‌تر ارتباط می‌گیرن، بلکه حرفه‌ای‌ها هم سرعت عملشون چند برابر میشه. به نظر من در آینده نزدیک، پلتفرم‌هایی که از ترکیب چت، صدا، و رابط‌های بصری (مثل دشبوردهای تعاملی) استفاده کنند، امتیاز رقابتی خیلی بیشتری نسبت به رقبای صرفاً چت‌محور به دست میارن. این تغییر رویه می‌تونه نرخ جذب و ماندگاری کاربرهای کریپتویی رو به شکل قابل توجهی بالا ببره، و اونایی که زودتر به این سمت برن، برنده بازار خواهند بود.