در حالی که کامپوننت‌های سرور React یا RSCs، برای ارائه UIهای تعاملی به پروتکل اختصاصی Flight تکیه می‌کنند، همین مکانیسم به نقاط حساس و خطرناکی برای حمله تبدیل شده است. این حفره امنیتی که با نام React2Shell شناخته می‌شود، امکان تزریق و اجرای کد از راه دور را از طریق دستکاری داده‌های سریالی‌شده فراهم می‌کند.
متخصص امنیتی Durgesh Pawar با تشریح این آسیب‌پذیری که نمره CVSS 10.0 (بالاترین سطح خطر) را دارد، نشان می‌دهد چگونه مهاجمان می‌توانند با سوءاستفاده از این «نقاط تخریب سریالی‌سازی» (Deserialization Sinks)، کنترل سرور را به دست بگیرند. این موضوع امنیت پروژه‌های وب۳ و اپ‌های غیرمتمرکزی که از این فناوری استفاده می‌کنند را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد.
با توجه به گسترش استفاده از React در توسعه front-end، کشف این آسیب‌پذیری می‌تواند موجی از بروزرسانی‌های اجباری را در اکوسیستم ایجاد کند. تیم‌های توسعه باید سریعاً نسخه‌های اصلاحی را اعمال کنند تا از خطر حملات جدی در امان بمانند. این رویداد همچنین اهمیت ممیزی امنیتی مستمر را، حتی در مورد ابزارهای به ظاهر پایدار، بیش از پیش پررنگ می‌کند.