هوش مصنوعی داره دنیای طراحی محصول رو زیر و رو می‌کنه؛ جایی که دیگه طراحا مجبور نیستن برای هر قدمشون از کسی اجازه بگیرن. اندی باد، از کارشناس‌های معروف این حوزه، توی تحلیل تازه‌اش هر دو روی سکه رو بررسی کرده: از یک طرف، این آزادی عمل می‌تونه به طراحا قدرت بده و خلاقیتشون رو چند برابر کنه؛ از طرف دیگه، وقتی دیگه محدودیت کمتری وجود داره، هر اشتباه و ضعفی توی کار خیلی بیشتر به چشم میاد و پنهون کردنش سخت‌تر می‌شه.
توی سناریوی خوش‌بینانه یا همون «گاوی»، هوش مصنوعی ابزارهایی می‌ده به طراحا که سریع‌تر تست کنن، ایده‌های بیشتری رو امتحان کنن و مستقیماً به سراغ راه‌حل‌های نو برن. اما سناریوی بدبینانه یا «خرسی» اینه که همین استقلال باعث می‌شه طراحا بدون چارچوب‌های قبلی، مسئولیت بیشتری قبول کنن و اگه مهارتشون کافی نباشه، شکست‌های بزرگ‌تری به بار بیاد. به عبارت دیگه، هوش مصنوعی نه‌تنها جای طراح رو نمی‌گیره، بلکه استانداردها رو اون‌قدر بالا می‌بره که دیگه نمی‌شه بی‌کیفیتی رو گردن گرفت.
از نگاه تحلیلی من، آینده طراحی دیجیتال به تعادل بین آزادی و مسئولیت بستگی داره. طراحایی که بتونن از هوش مصنوعی به عنوان یه دستیار هوشمند استفاده کنن، نه یه جایگزین، توی بازار موفق‌ترن. پیش‌بینی می‌کنم که در ۲-۳ سال آینده، نقش طراح از «اجراکننده» به «استراتژیست خلاق» تغییر کنه و اونایی که زودتر این تغییر رو بپذیرن، برنده شدن. ولی اگه تیم‌های طراحی نتونن مهارت‌های تحلیلی و تفکر نقادانه رو تقویت کنن، هوش مصنوعی نقاط ضعفشون رو بی‌رحمانه لو می‌ده.