بسیاری از روندهای طراحی رابط کاربری (UI) به منظور جلب توجه و نمایش نوآوری ایجاد شده‌اند، اما این اهداف اغلب با نیازهای اپلیکیشن‌های سلامت روان در تضاد هستند: کاهش فشار ذهنی، ایجاد اعتماد و فراهم کردن حس پناه. کات هومان یک چهارچوب ارزیابی معرفی می‌کند که به طراحان کمک می‌کند تا تعیین کنند آیا الگوهای بصری و تعاملی مد روز به اهداف خاص تجربه‌های سلامت روان کمک می‌کنند یا نه.
در این چهارچوب، طراحان می‌توانند ارزیابی کنند که آیا طراحی‌های شلوغ و پیچیده به فرایند درمان کمک می‌کنند یا برعکس، باعث افزایش استرس و نگرانی در کاربران می‌شوند. انتظار می‌رود با توجه به این رویکرد جدید، اپلیکیشن‌ها بتوانند محیطی امن و آرامبرای کاربران فراهم کنند، در حالی که ارزش خود را از نظر نوآوری و مد روز بودن حفظ می‌کنند.